Zoeken
TRIPPER
Fries x New Forest
 
2001

Sinds april 2001 is Tripper lid van onze familie en is een mix van twee rassen. Het koppige, trotse en het koele van een Fries en het pittige karakter en de kracht en het uithoudingsvermogen van de New Forest. Tripper heeft in zijn jonge jaren een stuk socialisatie gemist. Vertrouwen, samenwerken en respect voor de persoonlijke ruimte van mens en soortgenoten was hem niet geleerd.  

Tripper troffen we op de veemarkt van Tzummarum en ik was meteen verkocht. De volgende dag spraken we af bij de eigenaar. Tripper stond daar vlakbij in de berm aan een lang touw met een pen in de grond. Het leek er op dat hij zichzelf behoorlijk had vast gedraaid. Veel loopruimte had hij niet meer maar al snel bleek dat dit geen probleem was. Hij liep exact dezelfde route achterwaarts als voorwaarts, waardoor er weer loopruimte ontstond. We beseften meteen dat we met hem nog heel wat te stellen zouden krijgen.

Voordat we tot een koop besloten, ging ik nog even bij de boer langs waar hij in pension zou staan. Die boer begon te grijnzen, want Tripper kenden ze maar al te goed. Hij vroeg wat ik voor hem moest betalen en na een tijdje afstemmen zei de boer: "Ik zou het doen als ik jou was, je hebt niets te verliezen". Hierna begon hij in geuren en kleuren de reputatie van Tripper uit de doeken te doen. "Hij luistert nooit en als hij eenmaal begint blijft hij tot vervelens toe klieren. Menig paard zat door hem al onder de bijtwonden. Als ik deze uitdaging aandurfde dan kon ik hem misschien maar beter laten ruinen. "Wellicht zou dit helpen maar misschien ook niet" zei de boer. We besloten Tripper een kans te geven. Voor de slachtprijs konden we hem overnemen.

Tripper, werd dus mijn eerste paard, een hengst van drie jaar oud. De boer vroeg naderhand nog even wat ik voor hem betaald had en zei, dat is niet te gek, dat is een reële prijs. De boer vertelde dat hij Tripper verplaatst had naar een ander stuk land. Een paar weken terug was hij flink bezig geweest. Hij had een Friese hengst die twee koppen groter dan hem was flink toegetakeld. Tripper had een paar wonden opgelopen maar dat was niets vergeleken bij het andere paard. Door de adrenaline was hij ook nog uit het weiland gesprongen. "Vorige week nog liep hij nog langs de drukke snelweg, maar gelukkig hebben we hem op tijd kunnen vangen", vertelde de boer. Vanaf dat moment werd hij apart gezet en onder toezicht geplaatst, Van huis uit konden ze hem voortaan goed in de gaten houden.

Ik besloot om Tripper bij de boer in pension te laten en daardoor kwam ik steeds meer over hem te weten. Hij was als veulen gekocht en stond regelmatig vast in de berm en ontsnapte in de pubertijd regelmatig. Tijdens de zoveelste ontsnapping was het hem ook nog gelukt om te dekken. Ik volgde het advies op van de boer en liet hem na aankoop direct ruinen. Verrassend genoeg was er geen verschil te bemerken in zijn gedrag. Tripper vond zichzelf nog steeds een hengst en gedroeg zich daar ook naar. Zo eigenwijs als een Fries kan zijn, een voet geven daar deed hij niet aan en voor je achteruit lopen kon je vergeten. Ging hij achteruit, dan was het half steigerend. Hij joeg nog steeds elk paard de stuipen op het lijf, happend naar de voorbenen, zoals hengsten dat doen. Ook al werd hij flink toegetakeld, hij bleef maar doorgaan, precies zoals de boer had voorspeld. Dag en nacht stond Tripper buiten en in de winter op stal. In welke groep hij ook geplaatst werd, hij kreeg het altijd voor elkaar dat de groep hem ging volgen. Ik liet hem zoveel mogelijk bij zijn soortgenoten, in de bak of in de wei, met de hoop dat hij alsnog een stuk opvoeding mee zou krijgen. Wellicht dat hij dan ook meer respect voor de mens gaat tonen. Regelmatig bij dominante merries plaatsen hielp maar ten dele. "Misschien als hij wat ouder wordt dat het weg ebt, maar misschien ook wel niet", zei de boer met een grijns. Poetsen kon ik Tripper niet want hij stond voor geen vijf centen stil. "Eerst lopen, dan poetsen, dan is zijn ergste energie eruit" zei de boer.

Tripper bleef een paardje met veel energie. "Je kunt er mee naar Harlingen en terug en dan nog is ie niet moe" zei de boer.  Ik haalde hem van het land en als ik hem dan weer eens niet vinden kon, vroeg ik aan de boer of hij hem verplaatst had. "Nee hoor, hij springt wel vaker over de sloot, dan moet hij het zelf maar weten. Hij springt ook maar weer terug", zei hij dan. Dat laatste gebeurde dus niet. Na een paar keer roepen kwam hij vanuit de verte, een paar weilanden verder luid hinnekend aangerend. Dit keer stond hij midden tussen de koeien, en vanaf die tijd heeft de boer het maar zo gelaten. Weer een andere keer stond meneer in de sloot, druk stampend voor afkoeling. Best slim met die zomerwarmte  en de andere paarden keken met interesse toe.
 
   Ik begon met Tripper ommetjes te maken buiten het dorp. Dit was een hele uitdaging want hij gaf zich niet zomaar gewonnen. Weinig respect met steigeren tot gevolg. Doodeng vond ik het in het begin, maar na de zoveelste steigerpoging was ik er wel aan gewend. De (N)atural (H)orsemanship beweging was net in opkomst en ik begon mij daar in te verdiepen. Ik kocht het boek 'Natuurlijk Paardrijden' van Klaus Ferdinand Hempfling. De wandelingen werden nu gedaan op de manier zoals Klaus dit met zijn paarden deed. Tripper begon langzaam te veranderen, hij ging de  wandelingen leuk vinden en zich steeds beter te gedragen. Het steigeren hield uiteindelijk op. Hij kwam direct als ik hem riep, maar dat deed hij eigenlijk vanaf het begin al. Naar anderen luisterde hij nog steeds niet, dus eenkennig was hij ook. Na de zomer kreeg ik hulp van de boer en begonnen we met het werken aan de dubbele lange lijnen. Direct naar buiten de weg op, het dorp uit. Geweldig vond Tripper dit!

Als hij weer eens niet wilde luisteren, werd er direct gezegd dat ik meer als baas moest optreden. Van alle kanten kreeg ik goedbedoeld advies. Ook jij hebt weleens je dag niet zei ik dan maar, want Natural Horsemanship daar had men nog niet van gehoord. Zonder zich er in te verdiepen  werd aangegeven dat het toch niet zou helpen. De band tussen mij en Tripper werd echter steeds sterker. Hij raakte zo op mij gericht, dat hij synchronisatiegedrag begon te vertonen, precies zoals paarden dat onderling ook doen. Hield ik in met lopen, dan hield hij in, versnelde ik, dan deed hij dat ook en dat in hetzelfde ritme. Zo gaaf!! Dit was een grote doorbraak. Op het erf aangekomen bij de boer liet ik hem enthousiast meegenieten. "Jullie kunnen samen wel voor de kar", zei de boer droog.
 
Op een leeftijd van vierenhalf jaar begon ik Tripper in te rijden, liever nog later maar volgens velen had ik al te lang gewacht. "Hij is nu in zijn folio en met deze power heb je niets meer te vertellen" werd er gezegd. Die dag hadden we veel publiek en de boer hielp mij daarbij. Steeds meer stalgenoten schoven hun stoel aan en gingen er eens goed voor zitten. "Tripper kennende zou dit rodeo worden!" Ga nu maar rechtop zitten zei de boer, want ik geloof niet dat hij er veel van maakt. Het ging buitengewoon goed en eerlijk gezegd had ik dit wel verwacht. Hij hinnekte vrolijk richting zijn soortgenoten, alsof ie wilde zeggen: kijk mij, van nu af aan hoor ik er ook bij.

Na die tijd ging het alleen maar beter, maar hij behield wel zijn onuitputtende energie. Als ik wilde rijden moest ik eerst longeren, zo bleven tenminste alle vier de benen op de grond. Ik werkte bijna fulltime en bemerkte zo langzamerhand dat ik hem niet kon bieden waar hij recht op had. Ik moest een besluit nemen. Die dag vergeet ik nooit, Tripper werd verkocht aan een gezin met twee kinderen. Hij vertrok richting Maarssen en kwam gelukkig goed terecht. We hielden contact en ik mocht hem altijd komen bewonderen. Regelmatig ontving ik foto's via de mail, wat ik achteraf toch wel erg fijn vond. De gewenningsperiode ging goed, maar hij kon nog steeds soms onvoorspelbaar zijn. Zo sprong hij tijdens een dressuurwedstrijd de ring uit, omdat hij een alleraardigste merrie aan de overkant zag staan. Daar lag waarschijnlijk dus ook zijn talent: springen! Het gezin besloot dit met Tripper te gaan doen en inderdaad, hij deed dit met heel veel plezier! Zo raakte hij dan toch nog zijn overtollige energie kwijt.

Hoe gek kan het toch lopen, zeven jaar later en Tripper is weer terug bij ons. In zeven jaar tijd kan er veel veranderen. De omstandigheden zijn een stuk gunstiger nu. Inmiddels hebben we een boerderij met land, soortgenoten voor Tripper, een Paddock Paradise en een dosis ervaring erbij. Ook Tripper heeft natuurlijk de nodige ervaring in zijn leven opgedaan. We hebben de draad weer opgepakt en het is alsof hij nooit is weg geweest. Tripper is nog steeds Tripper: "Trots, energiek en nog steeds een pittig karakter". Hij is rustiger, stabieler en een stukje ouder. Eigenzinnig is hij nog wel, bevalt een ander op zijn rug niet, dan lig je er zo naast. Soms kan ie nog weleens vervelend naar zijn soortgenoten zijn. Het jagen is er helaas niet helemaal uit. Het blijft een paard met een sterke wil en praatjes op zijn tijd. Hij heeft zo zijn buien maar het is een stuk beter te hanteren, hij is meer in evenwicht. Ook staat hij niet meer op stal zoals vroeger, maar in een uitloop en heeft 24 uur per dag eten. Dat alleen al scheelt een hoop. Je eerste paardje blijft speciaal, maar we hebben dan ook een hoop van elkaar geleerd!   

        


Passie voor Dieren
Balance & Care for Animals

Waar het welzijn van uw dier voorop staat!
Westoverledingen +31 (0)6-105 65 852