Zoeken
TRIPPER
Fries x New Forest
 
2001

Sinds april 2001 is Tripper lid van onze familie en is een mix van twee rassen. Het koppige, trotse en gevoelige van een Fries en het speelse en lieve karakter van de New Forest. Tripper had nogal wat gemist in zijn opvoeding in de omgang naar mensen toe en andere paarden. Vertrouwen, samenwerken en respect voor de persoonlijke ruimte van mens en paard was hem nooit geleerd. 

Tripper hebben we op de veemarkt van Tzummarum ontmoet en ik was meteen verliefd. De volgende dag spraken we af bij de eigenaar. Tripper stond in de berm aan een lang touw, met een pen in de grond. Zo te zien had hij zichzelf behoorlijk vast gedraaid. Er was niet veel loopruimte meer, maar al gauw bleek dat dit geen probleem zou zijn. Tripper liep exact dezelfde route achterwaarts als voorwaarts. We beseften meteen hier krijgen we vast nog wat mee te stellen. Voordat we tot een koop besloten, ging ik nog even bij de boer langs waar hij in pension zou staan. De boer begon te grijnzen, want Tripper konden ze maar al te goed. Hij vroeg wat ik voor hem moest betalen en na een tijdje zei de boer: "Ik zou het doen als ik jou was, je hebt niets te verliezen". Hierna begon hij in geuren en kleuren de reputatie van Tripper uit de doeken te doen. "Hij luistert nooit en als hij eenmaal begint blijft hij klieren, tot vervelends toe. Menig paard zat al onder de bijtwonden. Als ik de uitdaging aandurfde dan kon ik hem misschien maar beter laten ruinen. "Wellicht zou dit helpen maar misschien ook niet" zei de boer. We besloten Tripper een kans te geven. Voor de slachtprijs konden we hem overnemen.

Tripper, mijn eerste paard, een hengst en drie jaar oud. De boer vroeg wat ik voor hem betaald had en zei, dat is niet te gek, dat is een reële prijs. De boer vertelde dat hij Tripper verplaatst had naar een ander stuk land. Een paar weken terug was hij flink bezig geweest. Een Friese hengst, twee koppen groter dan hem, had hij flink toegetakeld. Tripper had een paar wonden opgelopen maar dat was niets vergeleken bij het andere paard. Door de adrenaline was Tripper ook nog uit het weiland ontsnapt. "Vorige week liep hij nog langs de drukke snelweg, maar gelukkig hebben we hem op tijd kunnen vangen", zei de boer. Vanaf dat moment was hij onder toezicht geplaatst, zodat ze hem vanuit huis goed in de gaten konden houden.

Ik besloot om Tripper bij de boer in pension te laten en daardoor kwam ik steeds meer te
weten. Tripper was als veulen gekocht en stond regelmatig vast in de berm en ontsnapte in de pubertijd regelmatig. Tijdens de zoveelste ontsnapping was het hem een keer gelukt om te dekken. Ik volgde het advies op van de boer en liet hem na aankoop direct ruinen. Verrassend genoeg was er geen verschil te bemerken in zijn gedrag. Tripper vond zichzelf nog steeds een hengst en gedroeg zich daar ook naar. Zo eigenwijs als een Fries kan zijn, een voet geven daar deed hij niet aan en achteruit lopen vergeet het maar. Ging hij achteruit, dan was het half steigerend. Hij joeg nog steeds elk paard de stuipen op het lijf, happend naar de voorbenen , zoals hengsten dat altijd doen. Ook al werd hij flink toegetakeld, hij bleef door gaan, precies zoals de boer had voorspeld. Dag en nacht stond Tripper buiten en s'winters op stal. In welke groep hij ook geplaatst werd, hij kreeg het altijd voor elkaar dat de groep hem volgde. Ik liet hem zoveel mogelijk bij zijn soortgenoten, in de bak of in de wei, met de hoop dat hij alsnog een stuk opvoeding mee kreeg. Regelmatig bij dominante merries, maar dit hielp maar ten dele. "Misschien als hij wat ouder wordt dat het weg ebt, maar misschien ook wel niet", zei de boer er met een grijns achteraan. Poetsen kon ik Tripper niet, hij stond voor geen vijf centen stil. "Eerst lopen, dan poetsen, dan is zijn ergste energie eruit".

Doch Tripper bleef een paardje met veel energie. "Je kunt er mee naar Harlingen en terug en dan nog is ie niet moe" zei de boer.  Ik haalde hem van het land en als ik hem dan weer eens niet vinden kon, vroeg ik aan de boer of hij hem verplaatst had. "Nee hoor, hij springt wel vaker over de sloot, dan moet hij het zelf maar weten, dan springt ie ook maar terug", zei hij dan. Dat laatste gebeurde dus niet. Na een paar keer roepen kwam hij vanuit de verte, een paar weilanden verder luid hinnekend aangerend. Dit keer stond hij midden tussen de koeien, en vanaf die tijd heeft de boer het maar zo gelaten. Weer een andere keer stond meneer in de sloot, druk stampend voor afkoeling. Best slim, de andere paarden keken toe.
 
   Ik begon met Tripper buiten uit te lopen in en buiten ons dorp. Dit viel niet mee want hij gaf zich niet zomaar gewonnen. Weinig respect met steigeren tot gevolg. Doodeng....maar na de zoveelste poging was ik er wel aan gewend. Natural Horsemanship was net in opkomst en ik begon mij daar wat in te verdiepen. Ik kocht het boek 'Natuurlijk Paardrijden' van Klaus Ferdinand Hempfling. De wandelingen werden nu gedaan op de manier zoals Klaus dit met zijn paarden deed. Hij begon er nu wel plezier in te krijgen en begon zich steeds beter te gedragen, ook het steigeren hield op. Hij kwam direct als ik hem riep, maar dat deed hij vanaf het begin al, naar anderen luisterde hij nog steeds niet. Na de zomer kreeg ik hulp van de boer en begonnen we met het werken aan de dubbele lange lijnen. Direct naar buiten de weg op, het dorp uit. Dit vond ie geweldig! Als hij weer eens niet wilde luisteren, werd er direct gezegd dat ik meer moest optreden. Van alle kanten kreeg ik advies en goedbedoelde raad. Ook jij hebt weleens je dag niet zei ik dan maar, want natural horsemanship daar had men nog niet van gehoord en werkte volgens hen ook niet. De band tussen mij en Tripper werd echter steeds sterker. Hij raakte zo op mij gericht, dat hij synchronisatiegedrag begon te vertonen, precies zoals paarden dat onderling ook doen. Hield ik in met lopen, dan hield hij in, versnelde ik, dan deed hij dat ook en dat in hetzelfde ritme. Dit  was een grote doorbraak. Op het erf aangekomen bij de boer liet ik hem enthousiast meegenieten. "Jullie kunnen samen wel voor de kar", zei de boer droog.
 
Met vierenhalf begon ik Tripper in te rijden, liever nog later maar volgens velen had ik al te lang gewacht. "Hij is nu in zijn folio en met deze power heb je niets meer te vertellen" werd er gezegd. Die dag hadden we veel publiek en de boer hielp mij daarbij. Steeds meer stalgenoten schoven hun stoel aan en gingen er eens goed voor zitten. "Tripper kennende werd dit rodeo"' ging men vanuit. Ga nu maar rechtop zitten zei de boer, want ik geloof niet dat hij er veel van maakt. Het ging buitengewoon goed en eerlijk gezegd had ik dit wel verwacht. Hij hinnekte vrolijk richting zijn soortgenoten, alsof ie wilde zeggen: kijk mij, vanaf nu hoor ik er ook bij.

Na die tijd ging het alleen maar beter, maar hij behield wel zijn onuitputtende energie. Als ik wilde rijden moest ik eerst longeren, zo bleven tenminste alle vier de benen op de grond. Ik werkte bijna fulltime en bemerkte zo langzamerhand dat ik hem niet kon bieden waar hij recht op had. Ik moest een besluit nemen. Die dag vergeet ik nooit, Tripper werd verkocht aan een gezin met twee kinderen. Hij vertrok richting Maarssen en kwam heel goed terecht. We hielden contact en ik mocht hem altijd komen bewonderen. Regelmatig ontving ik foto's via de mail, wat ik achteraf toch wel erg fijn vond. De gewenningsperiode ging goed, maar hij kon nog steeds soms onvoorspelbaar zijn. Zo sprong hij tijdens een dressuurwedstrijd de ring uit, omdat hij een alleraardigste merrie aan de overkant zag staan. Daar lag waarschijnlijk zijn talent: springen!! Het gezin besloot dit met Tripper te gaan doen en inderdaad, hij deed dit met heel veel plezier!! Zo raakte hij dan toch zijn overtollige energie kwijt.

Hoe gek kan het lopen, zeven jaar later en Tripper is weer terug. In zeven jaar tijd kan er veel veranderen. De omstandigheden zijn een stuk gunstiger nu. Inmiddels hebben we een boerderij met land, soortgenoten voor Tripper, een paddock paradijs en een dosis ervaring erbij. Ook Tripper heeft natuurlijk de nodige ervaring in zijn leven opgedaan. We hebben de draad weer opgepakt en het is alsof hij nooit is weg geweest. Tripper is nog steeds Tripper: "Trots, energiek en nog steeds een speels konijn". Hij is rustiger, stabieler en een stukje ouder. Eigenzinnig is hij nog wel, bevalt een ander op zijn rug niet, dan lig je er zo naast. Soms kan ie nog weleens vervelend zijn naar zijn soortgenoten toe. Het jagen is er niet helemaal uit. Het blijft een paard met een sterke wil en praatjes op zijn tijd. Hij heeft zo zijn buien maar het is een stuk beter te hanteren nu, hij is veel meer in evenwicht. Staat niet meer op stal zoals vroeger, maar met een uitloop en 24 uur per dag eten. Dat al scheelt een hoop. Je eerste paard blijft speciaal, maar ik heb dan ook een hoop van hem  geleerd.   
  
      


Passie voor Dieren
Balance & Care for Animals

Waar het welzijn van uw dier voorop staat!
Burdineweg 7, 9078PW Oudebildtzijl, Friesland, 06-105 65 852