Zoeken
TRIPPER
Fries x New Forest
 
2001

Sinds april 2001 is Tripper lid van onze familie en is een mix van twee rassen. Het koppige, trotse en gevoelige van een Fries en het speelse en lieve karakter van de New Forest. Tripper had nogal wat gemist in zijn opvoeding in de omgang naar mensen toe en andere paarden. Vertrouwen, samenwerken en respect voor de persoonlijke ruimte van mens en paard was hem nooit geleerd. 

Tripper ontmoeten we op de veemarkt van Tzummarum en ik was meteen verliefd. De volgende dag hadden we afgesproken bij de eigenaar. Tripper stond in de berm, aan een lang touw met een pen in de grond. Zo te zien had hij zichzelf behoorlijk vast gedraaid. Er was niet veel loopruimte meer,  maar al gauw bleek dat dit geen probleem voor hem zou zijn. Hij liep precies dezelfde route achterwaarts als voorwaarts. We beseften meteen hier krijgen we vast nog wat mee te stellen. Voordat we tot  koop besloten over te gaan ging ik nog even bij de boer langs waar Tripper in pension zou staan. De boer begon te grijnzen, want Tripper konden ze maar al te goed.  Na een tijdje zei de boer: "Ik zou het doen als ik jou was, je hebt niets te verliezen". Hierna begon hij in geuren en kleuren de reputatie uit de doeken te doen. "Tripper luistert nooit en als hij eenmaal begint blijft hij klieren, tot vervelends toe. Menig paard zat al onder de bijtwonden. Als ik de uitdaging aandurfde dan kon ik hem misschien maar beter laten ruinen, "wellicht zou dit helpen maar misschien ook niet". We besloten Tripper een kans te geven. Voor de slachtprijs konden we hem overnemen.

Tripper mijn eerste paard, een hengst en drie jaar oud. De boer vroeg wat ik voor hem betaald had, "Dat is niet te gek, dat is een reële prijs". Hierna vertelde hij dat hij Tripper verplaatst had naar een ander stuk weiland. "Een paar weken terug was hij flink bezig geweest. Een Friese hengst twee koppen groter, had hij flink toegetakeld. Tripper had een paar wonden opgelopen maar dat was niets vergeleken bij het andere paard en door de adrenaline was hij ook nog uit het weiland ontsnapt. "Vorige week liep hij nog langs de drukke snelweg, maar gelukkig hebben we hem op tijd kunnen vangen", zei de boer. Vanaf dat moment was hij onder toezicht geplaatst en konden ze hem vanuit huis goed in de gaten houden.

Tripper liet ik bij de boer in pension staan en daardoor kwam ik steeds meer over hem te weten. Hij was als veulen gekocht en in de pubertijd ontsnapte hij regelmatig. Tijdens de zoveelste ontsnapping was het hem zelfs een keer gelukt om te dekken.  Ik volgde het advies op van de boer en liet hem na aankoop direct ruinen. Verrassend genoeg was dat er na enige tijd geen verschil was in gedrag. Hij vond zichzelf nog steeds een hengst en gedroeg zich daar ook naar. Zo eigenwijs als een Fries kan zijn, een voet geven daar deed hij niet aan en achteruit lopen vergeet het maar. Ging hij achteruit, dan was het half steigerend. Hij joeg nog steeds elk paard de stuipen op het lijf, happend naar de voorbenen, precies zoals hengsten dat altijd doen.  Ook al werd hij
 flink toegetakeld hij bleef door gaan zoals de boer had voorspeld.  Dag en nacht stond Tripper buiten en in de winter op stal. In welke groep hij ook geplaatst werd, hij kreeg het altijd voor elkaar dat de groep hem volgde.
In de winter gooide ik hem zoveel mogelijk los bij de paarden, met de hoop dat hij alsnog een stuk opvoeding mee kreeg. Regelmatig bij dominante merries, maar dit hielp maar ten dele. "Misschien als hij wat ouder wordt dat het weg ebt, maar misschien ook wel niet" zei de boer er met een glimlach achteraan. Poetsen kon ik Tripper niet, hij stond voor geen vijf centen stil. "Eerst lopen, daarna poetsen, dan is zijn ergste energie eruit".

Doch Tripper bleef een paardje met veel energie. "Je kunt er mee naar Harlingen en terug en dan nog is ie niet moe" zei de boer.  Als ik hem van het land haalde en ik kon hem weer eens niet vinden, vroeg ik of de boer hem verplaatst had. "Nee hoor, hij springt wel vaker over de sloot, dan moet hij het zelf maar weten, dan springt ie ook maar terug".  Dat laatste gebeurde dus niet. Na een paar keer roepen, omdat ik m echt niet kon vinden op al die hectares land, kwam hij luid hinnekend aangerend. Dit keer stond hij midden tussen de koeien, de boer heeft het toen maar zo gelaten. Een andere keer stond meneer in de sloot druk stampend voor  afkoeling. Eigenlijk best wel slim, de andere paarden keken toe.
 
   Ik begon met Tripper buiten uit te lopen in en buiten ons dorp. Dit viel niet mee, want hij gaf zich niet zomaar gewonnen. Weinig respect met steigeren tot gevolg. Doodeng, maar na de zoveelste poging was ik er wel aan gewend. Natural Horsemanship was net in opkomst en ik begon mij daar wat verder in te verdiepen. Ik kocht het boek 'Natuurlijk Paardrijden' van Klaus Ferdinand Hempfling. De wandelingen werden nu gedaan op de manier zoals Klaus dit met zijn paarden deed. Tripper begon er nu wel plezier in te krijgen en begon zich steeds beter te gedragen, ook het steigeren hield op.  Hij kwam meteen als ik hem riep, eigenlijk deed hij dit al vanaf het begin, maar naar anderen luisterde hij nog steeds niet. Na de zomer kreeg ik hulp van de boer en begonnen we met het werken aan de dubbele lange lijnen. Direct naar buiten de weg op, het dorp uit. Hij vond het geweldig! Als hij weer eens niet wilde luisteren dan werd er direct gezegd dat ik meer moest optreden. Van alle kanten kreeg ik toen advies en goedbedoelde raad. Ook jij hebt weleens je dag niet, zei ik dan. De band tussen mij en Tripper werd steeds sterker. Hij raakte zo op mij gericht, dat hij  synchronisatiegedrag begon te vertonen, zoals paarden dat onderling ook doen. Als ik inhield met lopen hield hij in, ging ik versnellen dan deed hij dat ook. In hetzelfde ritme, geweldig! Dit was een grote doorbraak. Op het erf aangekomen bij de boer, liet ik  hem enthousiast meegenieten. "Jullie kunnen samen wel voor de kar", zei hij droog.

Toen Tripper vierenhalf was begon ik met inrijden. Volgens iedereen had ik te lang gewacht. "Hij is nu in zijn folio en met deze power heb je niets meer te vertellen" werd er gezegd. Die dag hadden we veel publiek. Steeds meer stalgenoten schoven hun stoel er bij aan en gingen er eens goed voor zitten. Tripper kennende wordt dit rodeo werd er gezegd. De boer hielp mij daarbij. "Ga nu maar rechtop zitten, want ik geloof niet dat hij er veel van maakt"zei de boer. Het ging buitengewoon goed en eerlijk gezegd had ik dit wel verwacht. Hij hinnekte vrolijk richting zijn soortgenoten, alsof ie wilde zeggen zo van, kijk mij vanaf nu hoor ik er ook bij.

Na die tijd werd het alleen maar beter. maar behield hij wel zijn onuitputtende energie. Als ik wilde rijden moest ik eerst beginnen met longeren, zo bleven tenminste alle vier de benen op de grond. Ik werkte bijna fulltime en bemerkte zo langzamerhand dat ik hem niet kon bieden waar hij recht op had. Ik moest binnenkort een besluit nemen, die dag vergeet ik nooit. Het was de juiste beslissing op dat moment onder die omstandigheden. Tripper werd verkocht aan een gezin met twee kinderen en vertrok richting Maarssen en kwam gelukkig heel goed terecht. We hielden contact en ik mocht hem altijd komen bewonderen als ik zo ver was. Zo bleef ik op de hoogte en ontving regelmatig foto's via de mail, wat ik toch wel erg fijn vond. Tripper ging na een gewenningsperiode goed, maar kon soms onvoorspelbaar zijn. Zo sprong hij tijdens een dressuurwedstrijd de ring uit, omdat hij een alleraardigste merrie aan de overkant zag. Daar lag waarschijnlijk zijn talent en het gezin besloot om met Tripper te gaan springen. |Tripper beleefde hier veel plezier aan en zo raakte hij dan toch zijn overtollige energie kwijt.

Hoe gek kan het lopen, nu zeven jaar later en Tripper is weer terug van weg geweet. In zeven jaar tijd kan er veel veranderen. De omstandigheden zijn een stuk gunstiger nu. Een boerderij met land, soortgenoten voor Tripper, een paddock paradise en een dosis ervaring erbij. Ook Tripper heeft de nodige ervaring in zijn leven opgedaan. We hebben de draad weer opgepakt en het is alsof hij nooit is weg geweest. Tripper is nog steeds Tripper, trots, energiek en een speels konijn :-)  Hij is rustiger geworden, meer stabiel en een stukje ouder. Koppig is hij nog wel, want als het hem niet bevalt een ander op zijn rug, dan lig je er zo naast. Soms kan ie nog weleens vervelend zijn naar zijn soortgenoten, het jagen is er niet helemaal uit. Het blijft een paard met een sterk karakter en praatjes op zijn tijd. Ach, hij heeft zo zijn buien maar het is een stuk beter te hanteren nu. Hij is veel meer in evenwicht. Staat niet meer zoals vroeger op stal maar heeft nu een uitloop en 24 uur per dag eten. Dat alleen al scheelt een hoop. Je eerste paard blijft speciaal, ik heb dan ook een hoop van hem  geleerd.   
  
      
Heden 

Passie voor dieren. Waar welzijn van het dier voorop staat!
Burdineweg 7, 9078PW Oudebildtzijl, Friesland, 06-105 65 852